Alman-Norveçli runolog ve tarihsel dilbilimci Michael Schulte, 2024 yılında yayımlanan “Neues zur Runenkunde” başlıklı akademik değerlendirme yazısında Çağıl Çayır’ın araştırmalarına atıfta bulunmaktadır. Söz konusu değerlendirme, uluslararası bilimsel dergi NOWELE’de yayımlanmış olup Klaus Düwel ve Robert Nedoma’nın modern runoloji araştırmalarının en önemli başvuru eserlerinden biri olan Runenkunde adlı kitabının güncellenmiş beşinci baskısını ele almaktadır.
Schulte, Avrasya’daki yazı sistemlerinin kökeni, gelişimi ve yayılımını tartışırken Çayır’ın 2023 yılında yayımlanan çalışmalarına göndermede bulunmaktadır. Bu bağlamda Çayır’ın Eski Türk yazısı ile Germen runları arasında tarihsel bir bağlantı bulunduğuna ilişkin tezini açıkça zikretmektedir. Bu atıf, Avrasya yazı geleneklerinin ortaya çıkışı ve aralarındaki muhtemel bağlantılara ilişkin bilimsel tartışma çerçevesinde yapılmakta ve Çayır’ın araştırmalarının alandaki bilimsel tartışmalarda dikkate alınan görüşlerden biri olduğunu göstermektedir.
Bu atfın yapıldığı bağlam özellikle dikkat çekicidir: Schulte esas olarak Çayır’ın çalışmalarını değerlendirmemekte, Düwel ve Nedoma’nın görüşlerini ele almaktadır. Çayır’ın araştırmasının bu çerçevede ilgili bir kaynak olarak anılması, çalışmalarının uluslararası runoloji ve tarihsel dilbilim araştırmalarında dikkate alındığını göstermektedir. Dolayısıyla bu atıf, Çayır’ın çalışmalarının yazı tarihi, Avrasya’daki kültürel temaslar ve erken dönem yazı sistemlerinin karşılaştırmalı incelenmesine ilişkin güncel bilimsel tartışmalara dâhil edildiğini belgelemektedir.